"آتشکده آذرنوش بلخ"

 

                  گفتار اندر آفرینش عالم

از آغاز باید که دانی درست           سر مایهی گوهران از نخست

که یزدان ز ناچیز چیز آفرید          بدان  تا  توانایی  آرد  پدید

سر مایهی گوهران این چهار         برآورده بیرنج و بیروزگار

یکی آتشی بر شده تابناک             میان آب و باد از بر تیره خاک

نخستین که آتش به جنبش دمید     ز گرمیش پس خشکی آمد پدید

و زان پس ز آرام سردی نمود       ز سردی همان باز تری فزود

چو این چار گوهر به جای آمدند     ز بهر  سپنجی  سرای آمدند

گهرها یک اندر دگر ساخته           ز هر گونه  گردن برافراخته

پدید آمد این گنبد تیز رو               شگفتی نمایندهی  نو بهنو

 

(منبع: از شاهنامه فردوسی حکیم توس)

 

..................  .................   ...............   ...............    ............

 

سایت خانه و خاطره/ سروش آذرت/ 17 مرداد 1392 / 8 یولی 2013 میلادی/